
Η Ευρώπη παρακολουθεί έντρομη τις τελευταίες της σταθερές να καταρρέουν, καθώς η Ευρωπαϊκή
Κεντρική Τράπεζα και η Κομισιόν εκπέμπουν σήμα απόλυτου κινδύνου. Ο τυχοδιωκτικός πόλεμος στο Ιράν, που πυροδοτήθηκε από την αλαζονεία των ΗΠΑ, εξελίσσεται στον απόλυτο ενεργειακό εφιάλτη, τινάζοντας στον αέρα κάθε πρόβλεψη και βυθίζοντας την παγκόσμια οικονομία στο χάος. Με το πετρέλαιο να έχει εγκατασταθεί προκλητικά πάνω από τα 100 δολάρια λόγω του αποκλεισμού στα Στενά του Ορμούζ, η Γηραιά Ήπειρος πληρώνει τώρα το βαρύ τίμημα της εγκληματικής της εξάρτησης και της έλλειψης αυτόνομης στρατηγικής.Η Ευρώπη όμηρος της Ουάσιγκτον και των αγορών
Ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ επιδίδεται σε μια χυδαία ρητορική πεζοδρομίου, εκτοξεύοντας ύβρεις και απειλές κατά του Ιράν, η Ευρώπη εμφανίζεται ως το μοιραίο θύμα μιας σύγκρουσης που δεν μπορεί να ελέγξει. Η Κριστίν Λαγκάρντ, σε ρόλο κήρυκα οικονομικής καταστροφής, προετοιμάζει το έδαφος για τη θυσία των Ευρωπαίων πολιτών. Η προαναγγελθείσα αύξηση των επιτοκίων στις 30 Απριλίου δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια απέλπιδα και ίσως μάταιη κίνηση να αναχαιτιστεί ένας πληθωρισμός που ήδη καλπάζει, στραγγαλίζοντας τα νοικοκυριά.
Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας κατάρρευσης
Η ευρωπαϊκή βιομηχανία οδηγείται σε «νεκροφάνεια», με τους ρυθμούς ανάπτυξης να υποχωρούν στο ισχνό 0,9%, την ώρα που το ενεργειακό κόστος λειτουργεί ως αγχόνη για την παραγωγή. Η ανικανότητα των Βρυξελλών να χαράξουν μια ειρηνευτική οδό, συρόμενες πίσω από τις πολεμικές ιαχές των ΗΠΑ, φέρνει το «δυσμενές σενάριο» προ των πυλών:
-
Πετρέλαιο στα 119 δολάρια και φυσικό αέριο στα 87 ευρώ.
-
Βίαιη προσγείωση της ανάπτυξης στο 0,6%.
-
Εξαΰλωση της αγοραστικής δύναμης των πολιτών.
Ο ενεργειακός Αρμαγεδδών και η κοινωνική εκρηξη
Το «ακραίο σενάριο» που επεξεργάζεται η Φρανκφούρτη περιγράφει έναν κόσμο οικονομικού κανιβαλισμού. Αν οι υποδομές καταρρεύσουν, η τιμή του πετρελαίου θα εκτιναχθεί στα 145 δολάρια, οδηγώντας σε μια πρωτοφανή μαζική φτωχοποίηση. Με τον πληθωρισμό να απειλεί να αγγίξει το 5% τα επόμενα έτη και την ανάπτυξη καθηλωμένη στο μηδέν, η Ευρώπη εισέρχεται στην εποχή του στασιμοπληθωρισμού.
«Η κοινωνική συνοχή της ηπείρου κρέμεται από μια κλωστή, καθώς η ηγεσία της παραμένει εγκλωβισμένη σε μια αυτοκαταστροφική υποτέλεια, παρακολουθώντας αμέτοχη τον αφανισμό της μεσαίας τάξης.»
Η 30ή Απριλίου δεν είναι πλέον μια ημερομηνία στο ημερολόγιο, αλλά η καταδίκη μιας ηπείρου που αρνήθηκε να δει την πραγματικότητα, μέχρι που η πραγματικότητα της έκλεισε τον δρόμο στα Στενά του Ορμούζ.
Πόσο πιστεύετε ότι μπορεί να αντέξει η μέση ευρωπαϊκή οικογένεια πριν η οικονομική πίεση μεταφραστεί σε κοινωνική εξέγερση;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου