Η ΕΕ ΤΩΝ ΟΛΙΓΑΡΧΩΝ! Η ΚΟΛΛΗΤΗ ΤΟΥ ΚΟΥΛΗ ΜΑΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΝΑ ΠΛΕΝΟΜΑΣΤΕ, ΝΑ ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΖΕΣΤΑΙΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΦΘΗΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ – Η ΜΕΓΑΙΡΑ ΦΟΝ ΝΤΕΡ ΛΑΙΕΝ ΠΡΟΑΝΗΓΓΕΙΛΕ ΜΕΓΑΛΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΩΝ ΚΑΡΤΕΛ

 

Η παρούσα κατάσταση στο Στενό του Ορμούζ αναδεικνύει με τον πιο τραγικό τρόπο την πλήρη

γεωπολιτική γύμνια και την παροιμιώδη ανικανότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να προστατεύσει τα ζωτικά της συμφέροντα. Ενώ η παγκόσμια ενεργειακή τροφοδοσία δέχεται ένα θανάσιμο πλήγμα, η ηγεσία των Βρυξελλών επιδίδεται σε έναν ρεσιτάλ κυνισμού και ανευθυνότητας.

Η δήλωση της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ότι «η φθηνότερη ενέργεια είναι αυτή που δεν χρησιμοποιείτε», δεν είναι απλώς μια ατυχής διατύπωση· είναι μια ευθεία προσβολή προς τους Ευρωπαίους πολίτες.

• Κυνική Ομολογία Αποτυχίας: Αντί για ένα στιβαρό σχέδιο ενεργειακής θωράκισης, η Πρόεδρος της Κομισιόν προκρίνει τη λογική της «στείρας αποχής».

• Επιστροφή στον Μεσαίωνα: Η λύση που προτείνεται εμμέσως είναι η καθήλωση: μην μετακινείστε, μην καταναλώνετε, σβήστε τα φώτα. Είναι η ομολογία μιας Ευρώπης που, υπό τη διοίκηση της φον ντερ Λάιεν, αδυνατεί να εγγυηθεί τα στοιχειώδη και ζητά από τους πολίτες να υποστούν τις συνέπειες της δικής της στρατηγικής ανεπάρκειας.

Το γεγονός ότι η ΕΕ παραμένει εγκλωβισμένη στην «παρακολούθηση της κατάστασης» αποδεικνύει ότι ολόκληρο το οικοδόμημα των Βρυξελλών είναι ένας γραφειοκρατικός γίγαντας με πήλινα πόδια.

1. Στρατιωτική Ανυπαρξία: Η ΕΕ αποδεικνύεται ένας «παίκτης» χωρίς ισχύ. Κανένας ευρωπαϊκός στρατός δεν φαίνεται ικανός ή πρόθυμος να παρέμβει για να διασφαλίσει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα, αφήνοντας την οικονομία της ηπείρου στο έλεος των εξελίξεων.

2. Έλλειψη Σχεδίου (Plan B): Η απουσία οποιασδήποτε εναλλακτικής στρατηγικής πέρα από τις ευχές για μειωμένη κατανάλωση δείχνει ότι η ηγεσία της ΕΕ ζούσε σε έναν κόσμο ψευδαισθήσεων, αφήνοντας την Ευρώπη εντελώς ανοχύρωτη απέναντι σε ένα γεωπολιτικό σοκ.

Η διαχείριση της κρίσης στο Στενό του Ορμούζ σφραγίζει την αποτυχία της τωρινής ευρωπαϊκής ηγεσίας. Η πολιτική των Βρυξελλών συνοψίζεται πλέον σε μια θλιβερή παραδοχή: «Είμαστε ανίσχυροι, γι’ αυτό μάθετε να ζείτε χωρίς τα απαραίτητα».

Πρόκειται για μια ηθική και πολιτική χρεοκοπία, όπου η φον ντερ Λάιεν, αντί να προσφέρει ασφάλεια, προσφέρει μόνο υποδείξεις για μια ζωή σε διαρκή περιορισμό, επιβεβαιώνοντας ότι η ΕΕ έχει μετατραπεί από παγκόσμια δύναμη σε έναν παθητικό παρατηρητή της ίδιας της της παρακμής.