Η κυβέρνηση Μητσοτάκη φέρει ακέραια την ευθύνη για το πλήρες αδιέξοδο στις σχέσεις της με τον
αγροτικό κόσμο, καθώς η χθεσινή άρνηση των μπλόκων Λάρισας, Καρδίτσας και Σιάτιστας να συμμετάσχουν στη σημερινή συνάντηση στο Μέγαρο Μαξίμου δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, αλλά το αναμενόμενο αποτέλεσμα μιας στρατηγικής διχασμού, απαξίωσης και πολιτικής υποκρισίας.Αντί για ουσιαστικό διάλογο, η κυβέρνηση επέλεξε τον δρόμο της επικοινωνιακής διαχείρισης και της διάσπασης του αγροτικού κινήματος, στήνοντας ένα προσχηματικό κάλεσμα, με αυθαίρετους όρους, περιορισμούς και «φίλτρα» για το ποιοι θεωρούνται αποδεκτοί συνομιλητές του πρωθυπουργού. Όταν οι αγρότες αρνήθηκαν να νομιμοποιήσουν αυτή τη διαδικασία-παρωδία, το Μαξίμου πέρασε ακαριαία στην επίθεση, βαφτίζοντας την άρνησή τους «αδιαλλαξία» και «έλλειψη καλών προθέσεων».
Η κυβέρνηση, που εδώ και εβδομάδες κωφεύει στα αιτήματα της αγροτιάς για κόστος παραγωγής, ενέργεια, καύσιμα και επιβίωση, εμφανίστηκε ξαφνικά να κατηγορεί τους ίδιους τους αγρότες ότι… δεν πιστεύουν στα αιτήματά τους. Μια προκλητική αντιστροφή της πραγματικότητας, που αποκαλύπτει την πολιτική αλαζονεία του Μαξίμου.
Το παρασκήνιο της σύγκρουσης δείχνει ξεκάθαρα ποιος υπονόμευσε τον διάλογο. Η επιμονή της κυβέρνησης να καθορίσει μονομερώς τον αριθμό και τη σύνθεση των αντιπροσωπειών, να «αναγνωρίσει» συνομιλητές πιο αρεστούς και πιο διαλλακτικούς και να παρακάμψει την Πανελλαδική Επιτροπή, δεν ήταν κίνηση καλής θέλησης, αλλά ωμή απόπειρα διάσπασης και ελέγχου του αγροτικού κινήματος.
Όταν οι αγρότες κατήγγειλαν αυτή τη μεθόδευση, η κυβέρνηση αντέδρασε όπως συνηθίζει: με απειλές, τελεσίγραφα και ηθικά κηρύγματα. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ξεκαθάρισε ότι «δεν γίνονται δεκτά τελεσίγραφα», την ώρα που το ίδιο το Μαξίμου επέβαλε όρους άνωθεν, μετατρέποντας τον υποτιθέμενο διάλογο σε μονόλογο εξουσίας.
Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η επιλογή της κυβέρνησης να ποινικοποιήσει τον αγροτικό αγώνα, αφήνοντας αιχμές για «ελεγχόμενα πρόσωπα», «παραβατικές συμπεριφορές» και «προσωπικές επιδιώξεις». Πρόκειται για συνειδητή απόπειρα συκοφάντησης ενός ολόκληρου κοινωνικού στρώματος, με στόχο να στραφεί η κοινωνία εναντίον των αγροτών και να απονομιμοποιηθούν οι κινητοποιήσεις τους.
Το Μαξίμου δεν αρκέστηκε καν σε αυτό. Προχώρησε ανοιχτά σε απειλές για «Plan B», μιλώντας για ποινές, διώξεις και καταστολή, αν τα μπλόκα συνεχιστούν. Αντί για λύσεις, επιστρατεύεται ο αυταρχισμός. Αντί για πολιτική, η αστυνομία και τα δικαστήρια.
Η πραγματικότητα είναι μία: η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν θέλει διάλογο με τους αγρότες. Θέλει υπάκουους συνομιλητές, διασπασμένα μπλόκα και έναν αγροτικό κόσμο φοβισμένο και απομονωμένο. Ο σημερινός διχασμός δεν είναι ευθύνη των αγροτών· είναι προϊόν κυβερνητικών επιλογών που αντιμετωπίζουν την κοινωνική διαμαρτυρία ως πρόβλημα προς καταστολή και όχι ως κραυγή αγωνίας για επιβίωση.
Και όσο η κυβέρνηση επιλέγει την αλαζονεία αντί της συνεννόησης, το χάσμα με την αγροτιά θα βαθαίνει – με αποκλειστική πολιτική ευθύνη του ίδιου του πρωθυπουργού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου