Εικόνες ταραχών αντίκριζαν οι περαστικοί της οδού Εληάς στη Βέροια μετά το πέρας της παρέλασης.
Πολίτες αγανακτισμένοι με την απαράδεκτη κατάσταση μέσα από την οποία δεν μπορούσαν να βρουν ένα τραπέζι, ένα σταντ, ένα σκαμπό βρε αδερφέ για να απολαύσουν τον καφέ τους σε σημείο όμως που να μπορούν οι περαστικοί να τους βλέπουν και να αντιλαμβάνονται το πόσο σημαντικοί είναι.
Πολίτες αγανακτισμένοι όπου αυτοσκοπός τους ήταν να πιουν έναν καφέ, όχι για να ανταλλάξουν απόψεις, να μιλήσουν, να επικοινωνήσουν, αλλά με κύριο σκοπό να βλέπουν βουβοί, αμίλητοι τους διερχόμενους προσφέροντας μία εικόνα όπως αυτήν των καταπράσινων λιβαδιών όπου τα γελάδια κοιτούν τα τρένα να περνούν.
Τα επεισόδια αποφεύχθηκαν κυρίως επειδή κανείς δεν θέλησε να χαλάσει η εικόνα που δίνουν προς τους τρίτους αυτή των πολιτισμένων και καθώς πρέπει ατόμων.
Και έτσι ήρθε στο μυαλό μου ο στίχος που με ενέπνευσαν αυτοί οι μοναδικοί άνθρωποι.
Θεέ μου ας γίνω τρέντυ κι ας με φωνάζουν Φρέντυ
Σε αυτό το κείμενο δεν βάζεις υπογραφή μου
Τέλος Συζήτησης