ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΣΟΚ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΕΙ ΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ: Η ΚΕΡΚΟΠΟΡΤΑ ΤΩΝ F-35 ΑΝΟΙΓΕΙ ΔΙΑΠΛΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟΣΠΟΡΟΥ ΤΟΜ ΜΠΑΡΑΚ – Ο ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ ΥΠΑΡΧΕΙ Ή ΠΗΓΕ ΓΙΑ ΜΠΑΝΙΑ;

 

Η προσπάθεια της Δημοκρατικής βουλευτού Ντίνα Τίτους να μπλοκάρει την πώληση των αμερικανικών

κινητήρων F110 της General Electric για το τουρκικό μαχητικό KAAN φέρνει ξανά στην επιφάνεια τα βαθιά γεωπολιτικά παιχνίδια που παίζονται εις βάρος των ελληνικών συμφερόντων. Παρά την κατάθεση του ψηφίσματος αποδοκιμασίας στη Βουλή των Αντιπροσώπων, η οποία στοχεύει να σταματήσει ένα πακέτο ύψους 700 εκατομμυρίων δολαρίων, οι πιθανότητες ευρείας διακομματικής συναίνεσης φαντάζουν ελάχιστες, αφήνοντας την Άγκυρα να ελπίζει σε μια πλήρη ανατροπή του σκηνικού.

Η πραγματική απειλή, ωστόσο, κρύβεται πίσω από το διπλωματικό παρασκήνιο. Η εκτίμηση ότι η κυβέρνηση Τραμπ θα επιβάλει τελικά την πώληση των κινητήρων συνοδεύεται από μια άκρως ανησυχητική κινητικότητα για την επαναφορά της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35. Εδώ αναδεικνύεται ο σκοτεινός και απροκάλυπτα τουρκόφιλος ρόλος του πρέσβη των ΗΠΑ στην Άγκυρα, Τομ Μπάρακ, ο οποίος λειτουργεί ως ο απόλυτος «αρχιτέκτονας» της γεφύρωσης του χάσματος μεταξύ Ουάσιγκτον και Άγκυρας. Ο Μπάρακ, παρακάμπτοντας προκλητικά τις νομικές ασφαλιστικές δικλείδες του αμερικανικού κράτους (όπως ο νόμος CAATSA), έχει κάνει μια συστηματική προεργασία μηνών για να προσφέρει μια «λύση-παγίδα» στο ζήτημα των ρωσικών S-400. Αυτή η προκατασκευασμένη φόρμουλα αναμένεται να «σερβιριστεί» έτοιμη στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ από τους Τραμπ και Ερντογάν, ανοίγοντας διάπλατα την Κερκόπορτα για την απόκτηση των F-35 από την Τουρκία σε δεύτερο χρόνο, εξοβελίζοντας το μοναδικό ουσιαστικό εμπόδιο που υπήρχε μέχρι σήμερα.

Απέναντι σε αυτή την καλοκουρδισμένη μηχανή του αμερικανοτουρκικού λόμπι, η ελληνική διπλωματία λάμπει διά της εκκωφαντικής απουσίας της. Ενώ η ελληνοαμερικανική και η αρμενική ομογένεια δίνουν μόνες τους τη μάχη στο Κογκρέσο, η επίσημη Αθήνα παραμένει ένας παθητικός θεατής των εξελίξεων. Η έλλειψη αντανακλαστικών, η απουσία επιθετικής διπλωματικής στρατηγικής και η αδυναμία να προληφθούν οι μεθοδεύσεις του Μπάρακ αποδεικνύουν ότι η Ελλάδα εθελοτυφλεί μπροστά στην ανατροπή των ισορροπιών στο Αιγαίο. Η ελληνική πλευρά φαίνεται να επαναπαύεται σε θεωρητικές συμμαχίες, την ώρα που η Άγκυρα, με τη βοήθεια πρόθυμων Αμερικανών μεσολαβητών, καταφέρνει να ξεπλένει τις παρανομίες της και να εξοπλίζεται με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα την αδράνεια των ελληνικών διπλωματικών αρχών.