Το πρωτόκολλο μιας επίσημης τελετής εγκαινίων θα έπρεπε, σε κάθε ευνομούμενη δημοκρατία, να
αποτελεί κορυφαία στιγμή θεσμικής συνύπαρξης. Στη Ρόδο, ωστόσο, η παράδοση τριών εμβληματικών έργων στη Μεσαιωνική Πόλη (το τέμενος Ρετζέπ Πασά, οι επιθαλάσσιες οχυρώσεις και το οθωμανικό αρχοντικό Χασάν Μπέη) μετατράπηκε σε ένα πρωτοφανές πολιτικό ολίσθημα, με αποκλειστική υπαίτιο την Υπουργό Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη.Η απόφαση της υπουργού με τη στέκα στα μαλλιά, να αφαιρέσει το δικαίωμα λόγου από τον εκλεγμένο δήμαρχο του νησιού, Αλέξανδρο Κολιάδη, δεν συνιστά απλώς μια απρέπεια της στιγμής· αποτελεί μια συνειδητή, αυταρχική επιλογή φίμωσης της τοπικής κοινωνίας. Η δικαιολογία της Υπουργού, όπως καταγγέλλεται από τον ίδιο τον δήμαρχο, αποκαλύπτει μια βαθιά εργαλειοποίηση του κράτους: «Τόσα μας έχεις σύρει, δήμαρχε». Με αυτή τη φράση, η κυρία Μενδώνη μετέτρεψε μια δημόσια εκδήλωση —χρηματοδοτούμενη από το Ταμείο Ανάκαμψης, δηλαδή από τα χρήματα των Ελλήνων και Ευρωπαίων φορολογουμένων— σε προσωπικό και κομματικό τσιφλίκι.
Ο Δήμαρχος στο περιθώριο, ο Ιμάμης στο βήμα
Η εικόνα της εκδήλωσης ξεπέρασε κάθε όριο θεσμικής ισορροπίας. Την ώρα που ο πρώτος πολίτης της Ρόδου αποκλειόταν από τις ομιλίες, το μικρόφωνο δινόταν κανονικά στον ιμάμη και ιεροδιδάσκαλο Χασάν Καρά Αλή. Αν και η παρουσία του θρησκευτικού λειτουργού κρίνεται εύλογη λόγω του χαρακτήρα του τεμένους Ρετζέπ Πασά, η ταυτόχρονη απομόνωση του δημάρχου γεννά εύλογα ερωτήματα.
Πώς εκλαμβάνει το Υπουργείο Πολιτισμού τη δομή της τοπικής κοινωνίας; Είναι δυνατόν η θεσμική κριτική που ασκεί ένας δήμαρχος για τις γραφειοκρατικές καθυστερήσεις στα μνημεία να βαφτίζεται «σύρσιμο» και να επισύρει την ποινή της σιωπής; Τα μνημεία της Ρόδου δεν είναι ιδιοκτησία κανενός υπουργικού θώκου. Ανήκουν στους Ροδίτες, οι οποίοι καθημερινά ζουν και δραστηριοποιούνται μέσα σε έναν απέραντο αρχαιολογικό χώρο, υφιστάμενοι τις συνέπειες των κρατικών δυσλειτουργιών.
Η πολιτική ανάλυση: Η εκδίκηση της κάλπης
Για να κατανοήσει κανείς το μέγεθος της μικροπολιτικής σκοπιμότητας πίσω από τη στάση της Λίνας Μενδώνη, πρέπει να ανατρέξει στον πρόσφατο εκλογικό χάρτη της περιοχής. Η Ρόδος και τα Δωδεκάνησα αποτελούν παραδοσιακά ένα ισχυρό προπύργιο της Νέας Δημοκρατίας. Στις εθνικές εκλογές του 2023, η ΝΔ κατέγραψε στην περιοχή το εντυπωσιακό 47%.
Παράλληλα, στις περιφερειακές εκλογές, ο εκλεκτός του κυβερνώντος κόμματος, Γιώργος Χατζημάρκος, σάρωσε με ποσοστό 66%.
Η μεγάλη ανατροπή, όμως, που φαίνεται πως η Αθήνα δεν συγχώρεσε ποτέ, έγινε στον Δήμο Ρόδου. Εκεί, ο επίσημα στηριζόμενος από τη ΝΔ και τότε εν ενεργεία δήμαρχος Αντώνης Καμπουράκης έχασε τη μάχη, με τον ανεξάρτητο Αλέξανδρο Κολιάδη να κάνει την έκπληξη και να παίρνει το χρίσμα από τους πολίτες.
Το ερώτημα τίθεται πλέον αμείλικτο:
Αν στις δημοτικές εκλογές είχε επανεκλεγεί ο εκλεκτός της Νέας
Δημοκρατίας, θα είχε διανοηθεί ποτέ η κυρία Μενδώνη να του κλείσει το
μικρόφωνο; Θα του έλεγε ποτέ «τόσα μας έχεις σύρει»;
Η απάντηση είναι προφανής. Η φίμωση του Αλέξανδρου Κολιάδη δεν ήταν
τίποτα λιγότερο από μια πράξη πολιτικής αντεκδίκησης και αλαζονίας
απέναντι σε ένα εκλογικό σώμα που τόλμησε να επιλέξει αυτόνομη πορεία
στην τοπική αυτοδιοίκηση.
Μια ψήφος επί ματαίω;
Αυτή η συμπεριφορά αποτελεί ένα σκληρό μάθημα για τους ίδιους τους κατοίκους της Ρόδου. Οι Ροδίτες εμπιστεύτηκαν μαζικά την κυβερνητική παράταξη στις εθνικές κάλπες, δίνοντας ένα από τα υψηλότερα ποσοστά στη χώρα. Και ποια ήταν η ανταμοιβή τους από την κεντρική εξουσία; Η πλήρης απαξίωση του θεσμού που οι ίδιοι ψήφισαν να τους εκπροσωπεί σε τοπικό επίπεδο.
Η στάση του Υπουργείου δείχνει ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τις τοπικές κοινωνίες ως «υπηκόους» που οφείλουν να συμμορφώνονται με τις κομματικές υποδείξεις, αλλιώς απομονώνονται. Η ψήφος των Ροδιτών στις εθνικές εκλογές μοιάζει, εκ του αποτελέσματος, να πήγε επί ματαίω, αφού το ίδιο το κράτος που στήριξαν αρνείται να ακούσει τη φωνή τους.
Το επεισόδιο στη Μεσαιωνική Πόλη αφήνει μια πικρή γεύση, αλλά και ένα σπουδαίο μάθημα για το μέλλον. Μένει να φανεί αν οι πολίτες της Ρόδου, στις επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, θα θυμηθούν αυτή την προσβολή και θα στείλουν το δικό τους ηχηρό μήνυμα, αποδεικνύοντας ότι η αξιοπρέπεια ενός ιστορικού τόπου δεν θυσιάζεται στον βωμό καμίας υπουργικής αλαζονείας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου