Τρώνε, πίνουν και γλεντούν… και τους λένε «ρατσιστές» – Ο παραλογισμός της Αριστεράς στη Γαλλία

 

Ένα απλό πράγμα: φαγητό, κρασί και παρέα. Αυτό που για χιλιάδες Γάλλους αποτελεί γιορτή,

για την Ακροαριστερά φαίνεται πως αποτελεί… πρόβλημα.

Στην πόλη Κολμάρ, χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν σε ένα από τα λεγόμενα «γιγαντιαία τραπέζια», μια αναβίωση της παραδοσιακής γαλλικής κουλτούρας, με τοπικά προϊόντα, άφθονο κρασί και τραγούδι. Νέοι κυρίως άνθρωποι, παρέες, χαμόγελα και μια ατμόσφαιρα που θυμίζει άλλες εποχές, όταν ο κόσμος καθόταν μαζί αντί να κοιτάζει οθόνες.

Και κάπου εκεί… ξεκινά η επίθεση.

Το κόμμα της Ακροαριστεράς καταγγέλλει τα γλέντια ως «ρατσιστικά», «αποκλειστικά» και «πολιτικά ύποπτα». Ο λόγος; Στα τραπέζια σερβίρεται, άκουσον άκουσον, παραδοσιακή γαλλική κουζίνα, που περιλαμβάνει και χοιρινό. Για τους επικριτές, αυτό μεταφράζεται σε «αποκλεισμό».

Οι ίδιοι οι συμμετέχοντες, ωστόσο, γελούν με τις κατηγορίες. «Ήρθαμε για τέσσερα πράγματα: φίλους, φαγητό, ποτό και ατμόσφαιρα», λένε. Κανείς δεν μιλά για πολιτική. Κανείς δεν δείχνει να ενδιαφέρεται για ιδεολογικές ταμπέλες.

Παρά τις καταγγελίες, εικόνες έντασης ή ακραίας συμπεριφοράς δεν επιβεβαιώνονται. Το μόνο που φαίνεται είναι εκατοντάδες άνθρωποι να τρώνε, να πίνουν και να τραγουδούν παλιά γαλλικά τραγούδια.

Πίσω από την επίθεση, πολλοί βλέπουν κάτι βαθύτερο: έναν πόλεμο κατά της παράδοσης και της ταυτότητας. Οι διοργανωτές υποστηρίζουν ότι απλώς αναβιώνουν μια παλιά συνήθεια της γαλλικής υπαίθρου: τα μεγάλα λαϊκά τραπέζια που ένωναν τον κόσμο.

Όμως για την Ακροαριστερά, ακόμη και αυτό φαίνεται να είναι πρόβλημα.

Η κατάσταση έχει ήδη αρχίσει να παίρνει πολιτικές διαστάσεις, με προσπάθειες ακύρωσης εκδηλώσεων και παρεμβάσεις από τοπικές αρχές. Σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν ξεκινήσει ακόμη και έρευνες, βασισμένες σε καταγγελίες που οι συμμετέχοντες χαρακτηρίζουν «υπερβολικές» ή «ανύπαρκτες».

Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι απλό: πού τελειώνει η πολιτική και πού αρχίζει η καθημερινή ζωή;

Για τους χιλιάδες που κάθονται στα μεγάλα τραπέζια, η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Θέλουν απλώς να φάνε, να πιουν και να είναι μαζί.

Και όπως λένε οι ίδιοι: «Αφήστε μας ήσυχους».