«ΚΑΙΕΙ ΚΑΙ ΤΣΟΥΡΟΥΦΛΑΕΙ» ΤΟ ΦΕΤΙΝΟ ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΤΡΑΠΕΖΙ – ΠΑΝΩ ΑΠΟ 400 ΕΥΡΩ ΓΙΑ 6 ΜΕ 8 ΑΤΟΜΑ – ΔΙΑΛΥΕΤΑΙ Η ΧΩΡΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΥΣ ΜΕ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΝΑ «ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ»

 

Το φετινό πασχαλινό τραπέζι εξελίσσεται σε μια ιδιαίτερα δαπανηρή υπόθεση για τα ελληνικά

νοικοκυριά, επιβεβαιώνοντας την ολοένα και πιο ασφυκτική πίεση που δέχονται οι καταναλωτές. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΙΝΚΑ Γενική Ομοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδας, το συνολικό κόστος για 6 έως 8 άτομα το 2026 εκτοξεύεται στα 412,29 ευρώ — μια αύξηση που αγγίζει το 14% έως 20% σε σχέση με πέρυσι, όταν το αντίστοιχο ποσό ήταν 361,95 ευρώ.

Πρόκειται για μια επιβάρυνση που δεν μπορεί πλέον να θεωρηθεί συγκυριακή. Αντίθετα, αντανακλά μια βαθύτερη και διαρκή ακρίβεια, η οποία επί ημερών της κυβέρνησης του Κυριάκος Μητσοτάκης έχει μετατραπεί σε μόνιμο πονοκέφαλο για τους πολίτες.

Το κόστος αυτό καλύπτει τόσο το τραπέζι της Ανάστασης όσο και της Κυριακής του Πάσχα, περιλαμβάνοντας τα βασικά τρόφιμα, ποτά και συνοδευτικά. Ωστόσο, ακόμη και τα πιο παραδοσιακά και «απλά» είδη έχουν πλέον γίνει ακριβοθώρητα.

Το αρνί, βασιλιάς του πασχαλινού τραπεζιού, φτάνει τα 160 ευρώ για 10 κιλά, με την τιμή να ανεβαίνει αισθητά στα μεγάλα αστικά κέντρα. Το κοκορέτσι κοστίζει περίπου 24 ευρώ, ενώ ακόμη και τα πιο καθημερινά λαχανικά —μαρούλια, ντομάτες, αγγούρια— καταγράφουν αυξημένες τιμές. Τα τυριά, όπως η φέτα και η γραβιέρα, συνεχίζουν την ανοδική τους πορεία, επιβαρύνοντας περαιτέρω τον συνολικό λογαριασμό.

Ακόμη και τα συνοδευτικά και τα «δευτερεύοντα» έξοδα δεν μένουν ανεπηρέαστα: τα αυγά για βάψιμο, τα κάρβουνα για το ψήσιμο, τα παραδοσιακά γλυκίσματα όπως τα κουλούρια και το τσουρέκι, όλα κινούνται σε υψηλότερα επίπεδα. Το ίδιο ισχύει και για τα ποτά, τα φρούτα και τα γλυκά, που συμπληρώνουν το τραπέζι.

Σαν να μην έφταναν αυτά, προστίθενται και τα λεγόμενα «αόρατα» κόστη — ρεύμα, βασικά υλικά μαγειρικής και λοιπά έξοδα — που ανεβάζουν ακόμη περισσότερο το τελικό ποσό.

Η κατάσταση αυτή δεν προέκυψε τυχαία. Η συνεχής αύξηση στις τιμές των τροφίμων και της ενέργειας καταδεικνύει την αδυναμία της κυβέρνησης να συγκρατήσει την ακρίβεια και να προστατεύσει ουσιαστικά το εισόδημα των πολιτών. Παρά τις διαβεβαιώσεις, η πραγματικότητα στα ράφια των σούπερ μάρκετ και στις λαϊκές αγορές είναι αμείλικτη.

Για πολλές οικογένειες, το πασχαλινό τραπέζι από γιορτή μετατρέπεται σε οικονομικό βάρος. Και αυτό αναδεικνύει μια ευρύτερη εικόνα: μια κοινωνία που δυσκολεύεται όλο και περισσότερο να διατηρήσει τις παραδόσεις της, όχι από επιλογή, αλλά από ανάγκη.