ΘΕΛΕΙ ΝΑ «ΜΑΣΟΥΛΗΣΕΙ» ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ Η «ΚΟΛΛΗΤΗ» ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ! ΕΔΩ ΔΙΑΛΥΕΤΑΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΚΑΙ Η ΦΟΝ ΝΤΕΡ ΛΑΙΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΧΡΕΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ ΜΕ ΝΕΟ ΔΑΝΕΙΟ 90 ΔΙΣ. ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΖΕΛΕΝΣΚΙ – ΕΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΛΕΕΙΝΗ ΜΠΑΜΠΟΓΡΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΔΙΑΛΥΣΕΙ ΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ;

 

Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν επανέρχεται στο προσκήνιο με δηλώσεις που εντείνουν τις αντιδράσεις,

επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά μια στάση που πολλοί χαρακτηρίζουν ανοιχτά φιλοπολεμική σε ό,τι αφορά τη σύγκρουση στην Ουκρανία. Μετά την ολοκλήρωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν άφησε περιθώρια παρερμηνειών, διαμηνύοντας ότι το τεράστιο πακέτο πολεμικού δανείου ύψους 90 δισεκατομμυρίων ευρώ θα προχωρήσει «με τον έναν ή τον άλλο τρόπο», ακόμη κι αν αυτό σημαίνει παράκαμψη σοβαρών ενστάσεων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η δήλωσή της αυτή έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τη στάση της Ουγγαρία και του πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος επιμένει να διατηρεί το βέτο του. Ωστόσο, αντί να επιδιωχθεί ουσιαστικός διάλογος ή συναίνεση, η φον ντερ Λάιεν εμφανίζεται αποφασισμένη να προωθήσει μια επιλογή που βαθαίνει τις ρωγμές στο εσωτερικό της Ένωσης, δίνοντας την εικόνα μιας ηγεσίας που αγνοεί επιδεικτικά τις αντιρρήσεις κρατών-μελών.

Η στάση αυτή της «κολλητής» του Μητσοτάκη, δεν περνά απαρατήρητη. Ενισχύει την αίσθηση ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή λειτουργεί ολοένα και περισσότερο ως μοχλός στρατιωτικής εμπλοκής, παρά ως δύναμη διπλωματίας και αποκλιμάκωσης. Αντί για πρωτοβουλίες ειρήνης, προκρίνεται η οικονομική και στρατιωτική ενίσχυση μιας σύγκρουσης που ήδη έχει βαρύτατο ανθρώπινο και γεωπολιτικό κόστος.

Την ίδια στιγμή, η φον ντερ Λάιεν επιχείρησε να μεταφέρει το βάρος της συζήτησης και στην Ανατολική Μεσόγειο, αναδεικνύοντας τον ρόλο της Κύπρος ως κρίσιμο πυλώνα σταθερότητας. Επαινώντας τον Πρόεδρο Νίκος Χριστοδουλίδης για τη διαχείριση της κατάστασης, επιχείρησε να παρουσιάσει μια εικόνα ελέγχου και κανονικότητας, υποστηρίζοντας ότι η ασφάλεια της Κύπρου ταυτίζεται πλέον με την ασφάλεια ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ωστόσο, η ρητορική αυτή προκαλεί εύλογα ερωτήματα. Πώς μπορεί να γίνεται λόγος για «κανονικότητα», όταν η ευρύτερη περιοχή φλέγεται από συγκρούσεις; Και πόσο πειστική είναι μια τέτοια διαβεβαίωση, όταν την ίδια στιγμή η ΕΕ εμπλέκεται ενεργά σε πολεμικές χρηματοδοτήσεις αλλού;

Η επικείμενη επίσκεψή της στην Κύπρο τον Απρίλιο, στο πλαίσιο άτυπου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, αναμένεται να λειτουργήσει περισσότερο ως επικοινωνιακή κίνηση παρά ως ουσιαστική παρέμβαση για την αποκλιμάκωση εντάσεων. Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή μιας ηγεσίας που επιλέγει να επενδύει πολιτικά και οικονομικά σε συγκρούσεις, αντί να αναζητά ρεαλιστικές διεξόδους ειρήνης.

Σε ένα περιβάλλον ήδη επιβαρυμένο από πολέμους και γεωπολιτικές κρίσεις, η επιμονή στη χρηματοδότηση στρατιωτικών επιχειρήσεων και η παράκαμψη εσωτερικών διαφωνιών ενδέχεται να αποδειχθούν όχι μόνο διχαστικές για την Ευρώπη, αλλά και επικίνδυνες για τη σταθερότητα που υποτίθεται ότι επιδιώκει να διαφυλάξει.

 https://www.makeleio.gr/